پایان نامه حقوق

پایان نامه رشته حقوق درباره : ضمانت نامه بانکی

بهمن ۲۰, ۱۳۹۷

چکیده
انتقال اعتبار اسنادی و ضمانت‌نامه بانکی عموما به منظور اخذ تسهیلات اعتباری و یا پرداخت ثمن قراردادی به فروشنده اصلی (عرضه‌کننده) انجام می‌پذیرد. انتقال این اسناد عبارت است از توافق ذینفع و بانک گشاینده/ ضامن مبنی بر انتقال سند از سوی ذینفع به شخص ثالث. این اسناد ذاتا قابل انتقال نیستند؛ برای انتقال این اسناد توافق بانک گشاینده/ ضامن و ذینفع سند ضروری است و رضایت متقاضی در این عمل حقوقی نقشی ندارد. ماهیت انتقال اعتبار نامه را باید تبدیل تعهد به حساب آورد. در نتیجه رابطه جدیدی میان بانک و ذینفع جدید شکل گرفته و با از بین رفتن رابطه اعتبار اسنادی پیشین، ایرادات ناشی از آن دیگر قابل استناد نیست. ضمانت‌نامه بانکی تنها زمانی قابل انتقال است که قرارداد پایه نیز به شخص ثالث منتقل شود. بنابراین ماهیت آن را باید بر مبنای انتقال موقعیت قراردادی تحلیل نمود که در نتیجه آن ذ‌ینفع جدید در تمامی حقوق و تعهدات، قائم‌ مقام ذ‌ینفع نخست شده و ایرادات در مقابل او قابل استناد است.
در واگذاری عواید، عواید ناشی از این اسناد به شخص ثالث منتقل شده و اختیار اجرای اعتبارنامه / ضمانت‌نامه همچنان با ذینفع این اسناد (انتقال‌دهنده عواید ) می‌باشد . واگذاری صرفا با توافق انتقال‌دهنده و انتقال‌گیرنده انجام می‌پذیرد و رضایت بانک و متقاضی / ضمانت خواه در آن مدخلیتی ندارد. ماهیت واگذاری در قالب انتقال طلب قابل تحلیل است. بنابراین انتقال‌گیرنده، طلب را با تمامی ویژگی‌های آن به دست می‌آورد.
واژگان کلیدی: انتقال اعتبار اسنادی، انتقال ضمانت نامه بانکی، واگذاری ضمانت نامه بانکی، واگذاری اعتبار اسنادی
علائم اختصاری

آی اس پی ISP
International Standby Practices
مقررات بین المللی تضمین نامه ها
یو سی سی UCC
United States Uniform Commercial Code
کد متحد تجارت آمریکا
یو سی پی UCP
Uniform customs and practice For Documentary
عرف ها و رویه های متحد الشکل اعتبارات اسنادی
یو آر دی جی URDG
Uniform Rules For Demand Guarantees
مقررات متحد الشکل ضمانت نامه های عندالمطالبه
1. کلیات
1-1. مقدمه
اعتبارات اسنادی و ضمانت‌نامه‌های بانکی از اسناد پرکاربرد در حوزه تجارت بین‌الملل به شمار می‌آیند . اعتبار اسنادی وسیله پرداخت بوده و به کمک آن ریسک ناشی از عدم پرداخت توسط خریدار به طور قابل ملاحظه‌ای تقلیل می‌یابد. ضمانت‌نامه بانکی نیز وسیله تضمین تعهدات موجود در قرارداد پایه است. این اسناد خصوصیات و اشتراکات فراوانی دارند؛ از جمله این ویژگی‌ها مستقل بودن این اسناد از قرارداد پایه است، بدین معنا که رابطه اعتبار اسنادی یا ضمانت‌نامه بانکی میان ذ‌ینفع سند و بانک، با رابطه قرارداد پایه میان ذینفع‌ و متقاضی این اسناد ارتباطی ندارد که در نتیجه آن ایرادات ناشی از رابطه پایه میان طرفین رابطه اسنادی (ذینفع و بانک) قابل طرح نیست. البته نباید از یاد برد که این اسناد در اصل بر مبنای قرارداد پایه صادر می‌گردند و حکومت اصل استقلال به منظور تسهیل روابط تجاری در سطح تجارت بین‌الملل است . در پاره‌ای موارد ذینفع به دلایلی چند در پی انتقال این اسناد بر می‌آید؛ برای نمونه در انتقال اعتبار اسنادی فرضی را در نظر بگیرید که ذینفع اعتبار، فروشنده واسطه است و کالا را از شخص ثالثی خریده و آن را به خریدار (متقاضی اعتبار) فروخته است. در این مورد ذینفع همچون خریدار با این خطر مواجه است که در صورت پرداخت ثمن قراردادی به فروشنده عرضه‌کننده با عدم تحویل کالا از جانب او روبرو گردد. او دو راه فراروی خویش می‌بیند، نخست اعتبار جدیدی را به نفع فروشنده گشایش نماید که به واسطه هزینه‌های زیادی که گشایش اعتبار در پی دارد مقرون به صرفه نیست. راه دیگر این است که بخشی از اعتبار را که معادل ثمن قراردادی است به فروشنده (عرضه‌کننده ) انتقال دهد و بخش دیگر را که معادل سود خود از معامله میان او و خریدار نهایی است برای خود نگه دارد. این راه به واسطه کم هزینه بودن از مقبولیت عمومی برخوردار است. نمونه‌ای از انتقال ضمانت‌نامه را در این مثال می یابیم: شخص «الف»در مقابل شخص «ب» متعهد شده تا کالاهای معینی را براساس سفارش او تهیه نموده و به او بفروشد، در مقابل این تعهد، ضمانت‌نامه‌ای به درخواست خریدار به منظور تضمین پرداخت ثمن، به نفع فروشنده گشایش شده است. پس از مدتی به واسطه بروز پاره‌ای مسائل، فروشنده از انجام تعهدات خویش ناتوان می‌گردد و با موافقت خریدار قرارداد را به شخص ثالثی منتقل می‌کند. در پی این انتقال، ضمانت‌نامه را نیز که تضمین پرداخت ثمن است، به فروشنده دیگر منتقل می‌کند. در مواردی با وجود اینکه ذینفع خواستار انتقال این اسناد است، به واسطه وجود پاره‌ای موانع و محدودیت‌ها قادر به انجام این کار نیست؛ برای نمونه فرض کنید ذینفع‌ اعتبار اسنادی، اعتبار را به شخص ثالثی انتقال داده و ذینفع جدید اعتبار (منتقل الیه ) به منظور اخذ تسهیلات اعتباری، خواستار انتقال اعتبار به بانک خویش می‌گردد. از آنجایی که بر اساس مقررات «یو سی پی» انتقال اعتبار تنها برای یکبار مجاز است، او توان انجام این کار را نخواهد داشت، تنها راه ممکن انتقال عواید اعتبار خواهد بود. در این فرض سند اعتبارنامه منتقل نمی‌گردد و دیگر، محدودیت پیش‌گفته گریبان‌گیر ذینفع اعتبار نخواهد شد. انتقال این اسناد و عواید ناشی از آن به فروض مختلف دیگری نیز انجام می‌پذیرد و به واسطه کارکردهای متعدد دیگری که دارند در نظام مبادلات تجاری بین‌المللی از شیوع بسیار برخوردار است .

از طرفی مقررات بین‌المللی حاکم بر این اسناد پاره‌ای از مسائل را در این زمینه مسکوت گذاشته یا به قانون ملی احاله داده‌اند؛ برای نمونه ماده 39 «یوسی پی 600» صرفاً به طور مختصر واگذاری عواید اعتبارنامه را تعریف نموده اما شرایط و آثار این عمل حقوقی را به قانون ملی ارجاع داده است. این امور سبب شد تا انتقال اعتبار اسنادی و ضمانت‌نامه بانکی و عواید آن را در این پژوهش مورد بررسی قرار دهیم . پس نخست به طور روشن شرایط این دو عمل حقوقی را بررسی می‌کنیم، آنگاه به تهیه آثار این دو خواهیم پرداخت، تا از این رهگذر ماهیت هر یک را به طور ویژه تبین نمایم.
1-2. بیان موضوع
اعتبارات اسنادی با هدف تضمین پرداخت ثمن و تحویل مبیع در قراردادهای بین المللی ایجاد شده است. جایی که فروشنده و خریدار در دو کشور متفاوت اقامت دارند، فروشنده می خواهد کالاها پس از پرداخت بهای معامله در اختیار خریدار قرار گیرد و خریدار نیز در نظر دارد پرداخت را پس از دریافت کالاها موکول کند. اعتبارات اسنادی ابزاری است که به وسیله آن یک بانک – بانک گشاینده یا صادر کننده- براساس درخواست خریدار – درخواست کننده – پرداخت وجه معینی را به فروشنده – ذینفع –در قبال ارائه اسنادی که نشانگر اجرای صحیح قرارداد فروش هستند، تعهد می کند. اعتبار اسنادی وسیله ای برای تضمین پرداخت است.
سند دیگری در تجارت بین الملل جهت تضمین اجرای تعهدات قراردادی مورد استفاده قرار می گیرد، ضمانت نامه بانکی نام دارد؛ که عبارت است از سندی که توسط بانک صادر می شود و به موجب آن بانک تعهد می نماید تا در صورتی که ضمانتخواه (مضمون عنه ) از ایفای تعهدات قراردادی خود ( ناشی از قرارداد پایه و اصلی ) در مقابل ذینفع ( مضمون له ) قصور و تخلف نماید، با اعلام مراتب توسط ذینفع و مطالبه وجه ضمانت نامه توسط وی، مبلغ مندرج در ضمانت نامه را به وی بپردازد. مبنای صدور این دو سند، قرارداد پایه ای است که این دو به اعتبار آن صادر می گردند. حال ممکن است انتقال این اسناد (ضمانت نامه بانکی و اعتبار اسنادی ) در فروضی بروز کند، نخست به فروض انتقال اعتبار اسنادی می پردازیم:
اول: ممکن است، ذینفع اعتبار اسنادی خود سازنده یا تهیه کننده واقعی کالا نبوده و ناگزیر است آن را از سازنده یا تهیه کننده واقعی خریداری کند. در چنین شرایطی ممکن است ذینفع ملزم شود بوسیله اعتبار اسنادی منافع شخص ثالث را تضمین کند.
دوم: ممکن است ذینفع به واسطه نیاز به تحصیل اعتبار، اعتبار اسنادی را نزد بانک تنزیل کند.
سوم: در مواردی هم ذینفع خود قرارداد پایه را به شخص دیگری انتقال دهد، حال این مساله بروز می کند که آیا به همراه انتقال قرارداد پایه ،اعتبار اسنادی منتقل می شود یا خیر؟
چهارم: در موارد دیگری انتقال اعتبار اسنادی لازم می آید برای مثال ذینفع فوت می کند و ورثه او به قائم مقامی مورث، ذینفع اعتبار اسنادی می گردند یا شرکتی که متعهد به انجام قرارداد بوده ( شرکت ذینفع اعتبار اسنادی ) در شرکت دیگر ادغام شده و شرکت جدید به جانشینی او متعهد به انجام قرارداد می گردد.
پنجم: گاه در متن اعتبار اسنادی عدم قابلیت انتقال شرط شده است، اما ذینفع به دلایلی نیازمند انتقال این سند است، در این حالت او صرفا به انتقال منافع سند می پردازد ، آیا چنین انتقالی صحیح است؟
موارد انتقال ضمانت نامه بانکی:
اول: ممکن است انتقال ضمانت نامه بانکی به لحاظ انتقال قرارداد پایه صورت گیرد.
دوم: گاهی انتقال ضمانت نامه مربوط به زنجیره ای از قراردادها در خصوص موضوع واحد است، بدون آنکه قرارداد پایه واگذار شود. برای مثال “الف” کالایی را به “ب” می فروشد و برای اجرای تعهدات قراردادی خود ضمانت نامه ای به نفع او گشایش می کند، ممکن است “ب” به عنوان خریدار واسطه عمل کند و طی قرارداد جداگانه ای با همان شروط و مفاد کالا را به “ج” بفروشد و برای تضمین تعهدات خود در قرارداد بیع دوم ضمانت نامه گشایش شده به وسیله “الف” را به “ج” منتقل کند.
سوم: گاهی خریدار، ضمانت نامه بانکی را با هدف تضمین پرداخت ثمن به فروشنده واسطه ارائه می کند و فروشنده واسطه نیز ضمانت نامه مذکور را به سازنده اصلی کالا انتقال می دهد.
چهارم: انتقال ضمانت نامه ممکن است با هدف تحصیل اعتبار صورت گیرد.
پنجم: موردی است که ضمانت نامه قهرا منتقل می شود، مثلا فوت ذینفع و انتقال ضمانت نامه به وراث او و همچنین ادغام شرکت ذینفع ضمانت نامه در شرکت دیگر.
ششم: موردی است که عدم انتقال ضمانت نامه شرط شده است، اما ذینفع به دلایلی نیازمند انتقال این سند است، در این حالت او صرفا به انتقال منافع سند می پردازد.
سبب صدور این دو سند تجاری قرارداد منشا است با این وجود به واسطه مقتضیات نظام تجارت بین المللی مستقل از آنند. از این رو انتقال این دو سند با یک چالش مشابه رو به رو است؛ از یک سو مستقل از قرارداد پایه اند و از سوی دیگر مبنای صدور این دو سند قرارداد منشا است. از این رو بر آنیم تا با توجه به مشابهت پیش گفته به بررسی این چالش در دو سند مزبور در این پژوهش بپردازیم.

دانلود پایان نامه
اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.
رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

3. سوالات پژوهش
1: انتقال ضمانت نامه های بانکی و اعتبارات اسنادی چه ماهیتی دارد؟
2: انتقال ضمانت نامه های بانکی و اعتبارات اسنادی تحت چه شرایطی صورت می پذیرد؟
3: آثار انتقال ضمانت نامه های بانکی و اعتبارات اسنادی کدام است؟
4: وضعیت مطالبه وجه ضمانت نامه های بانکی و اعتبارات اسنادی انتقال یافته تابع چه شرایطی است؟
1-4. فرضیه های پژوهش
1: ماهیت انتقال این اسناد یک عقد نامعین مطابق ماده 10 قانون مدنی است.
2: شرایط انتقال تابع توافق طرفین قرارداد و بانک صادر کننده این اسناد است.
3: منتقل الیه جانشین ذینفع شده و وی از تمامی حقوق ذینفع برخوردار می گردد.
4: در هنگام وصول وجه سند بانک با اجازه انتقال دهنده، مبلغ را به منتقل الیه پرداخت می کند
هدف

No Comments

Leave a Reply