دانلود پایان نامه

)   اشکال ناایمن دلبستگی

شیوه های مواجه با عدم پاسخ دهی عاطفی مظاهر دلبستگی در افرا بشر محدود است. پاسخ های دلبستگی در محدوده ی 2 بعد اضطراب [1]و اجتناب[2] سازماندهی شده اند (فرالی[3] و والر[4]، 1998). زمانی که ارتباط با افراد غیر قابل جایگزین مورد تهدید قرار گرفته و یا وقتی هنوز تهدید شدت نیافته است، سیستم دلبستگی یا بیش از حد فعال می شود یا بسیار ضعیف می شود. «فعال سازی افراطی»[5] ، یا بسیار ضعیف عمل می کند «کندسازی فعالیت»[6] . در راهبرد اول، رفتارهای دلبستگی به شکلی بسیار شدید و افراطی دیده می شوند و خود را در اشکالی چون چسبندگی اضطرابی، تغقیب و حتی تلاش های پرخاشگرانه به منظور کسب منظور پاسخ از جانب فرد مورد علاقه نشان می دهند. در راهبرد دوم، به منظور مقابله با فقدان اشتغال عاطفی ایمن به ویژه زمانی که امیدی به کسب پاسخ عاطفی از جانب فرد مورد علاقه وجود ندارد؛ سیستم دلبستگی غیر فعال شده، نیازهای دلبستگی سرکوب می شوند وفرد بر وظایف و کارهای روزمره اش متمرکز شده و از تلاش برای اشتغال عاطفی با مظاهر دلبستگی اجتناب کرده و عواطف خود را محدود     می سازد. این دو راهبرد اساسی یعنی چسبندگی بیش مشغولانه اضطرابی[7] و اجتناب دور گزینانه[8] می توانند به شیوهای عادتی در ارتباط با سایر افراد صمیمی زندگی تبدیل شوند. در سومین راهبرد نا ایمن شناخته شده، ترکیبی متناقض از جستجوی نزدیکی و به دنبال آن ترس و اجتناب از پذیرش این نزدیکی دیده می شود. این راهبرد معمولا در ادبیات کودکان راهبرد سازماندهی نشده (بی نظم)[9] و در ادبیات بزرگسالان راهبرد اجتنابی- بیمناک نامیده می شود (بارتولو میو[10] و هورو ویتز[11]، 1991).

 

[1] – anxiety

[2] – avoidance

[3] – Fraley

[4] – Waller

[5] – hyper activation

[6] – deactivation

[7] – anxious preoccupied clinging

[8] – detached avoidance

[9] disorganized

[10] Bartholomew

[11] –  Horo witz