دانلود پایان نامه

ه بین المللی به مسئله کاربرد تسلیحات کوچک و سبک برای نخستین بار به دنبال ماموریت حقیقت یاب سازمان ملل متحد در غرب آفریقا در سال 1994 ایجاد شد.دبیرکل ملل متحد در واکنش به درخواست رییس جمهوری مالی در آگوست 1994 یک ماموریت مشورتی را برای کمک به جمع آوری تسلیحات کوچکی که در این کشور تکثیر شده بودند؛فرستاد.ماموریت حقیقت یاب در گزارش خود به دبیرکل ملل متحد سه نتیجه عمده گرفت: 1-وضعیت کلی امنیتی در مالی قبل از اینکه هر فرصتی به منظور اجرای برنامه جمع آوری تسلیحات پیاده شود؛باید بهبود یابد؛2-این وضعیت شدیدا بر توسعه اقتصادی-اجتماعی در مالی اثر گذاشته و از این رو به چرخه مداوم منجر به کاربرد غیرقانونی تسلیحات کوچک و سبک کمک می نماید؛3-این وضعیت خاص مالی نبوده و بایستی برای رفع آن یک دید منطقه ای داشت.در دسامبر 1994،مجمع عمومی سازمان ملل متحد با صدور قطعنامه ای تحت عنوان ((کمک به دولت ها برای انحراف در تجارت غیرقانونی تسلیحات کوچک و جمع آوری آنها))ضمن تشکر از دولت مالی به منظور همکاری با ماموریت مشورتی سازمان ملل متحد،از تمامی کشورها خواست تا کنترل ملی خود بر کاربرد این گونه تسلیحات را افزایش دهند.با طرح((دستورالعمل برای صلح)) که در آن دبیرکل ملل متحد مفهوم خلع سلاح خرد را مطرح کرد،تنظیم کاربرد تسلیحات کوچک وارد مرحله جدیدی شد. در مفهوم خلع سلاح خرد به عنوان ((خلع سلاح عملی در چهارچوب مخاصمات،سازمان ملل متحد عملا با تسلیحات که عمدتا تسلیحات کوچک می باشند و در حقیقت تا کنون صدها هزار انسان را کشته است،مواجه می باشد.))در مارس 1995،موسسه تحقیقات خلع سلاح سازمان ملل متحد(یونیدیر) در همکاری با مرکز امور خلع سلاح،گزارشی را تحت عنوان((تسلیحات کوچک و جنگ های بین الدولی)) بر پایه ی کارگاه برگزاره شده این موسسه در سال 1994 منتشر نمود.گزارش یونیدیر از آن جهت مهم بود که نشان می داد تاکنون توجه بین المللی متمرکزی به مسئله کاربرد تسلیحات کوچک صورت نپذیرفته است و رژیم بین المللی کنترل تسلیحات کوچک و سبکی نیز وجود ندارد.یکی از پیشنهادات موجود در این گزارش به منظور تدوین یک رژیم خاص بین المللی حاکم بر کاربرد تسلیحات کوچک و سبک،تشکیل یک هیئت عالی رتبه متشکل از کارشناسان دولتی بود. این پیشنهاد در سال 2005 و به دنبال صدور نخستین قطعنامه مجمع عمومی راجع به تسلیحات کوچک جامه عمل گرفت.در این قطعنامه مجمع عمومی ملل متحد از دبیرکل خواست تا با همکاری یک گروه از کارشناسان صاحب نظر بین المللی در زمینه تسلیحات کوچک و سبک،گزارشی را در مورد انواع تسلیحات کوچک و سبکی که در جریان مخاصماتی که سازمان ملل متحد با آن مواجه است،تهیه نموده و هم چنین چالش ها،خلاء ها و راه کارها در زمینه پیشگیری و کاهش کاربرد این نوع تسلیحات را پیشنهاد نماید.در آگوست 1997،هیئت کارشناسان مزبور با انتشار گزارشی(A/52/298) اعلان نمود که نظام سازمان ملل متحد به نحوی از انحاء با تاثیرات مخاصمات مسلحانه،ناامنی و خشونت ناشی از دسترسی آسان تسلیحات کوچک و سبک و کاربردهای مکرر آنها مواجه بوده و این کاربرد فزآیند به ویژه در کشورهایی که حکومت مرکزی از عدم مشروعیت سیاسی و اعتبار اقتصادی بهره مند است بسیار بیشتر می باشد.هیئت مزبور،پیشنهاداتی را برای کاهش کاربرد تسلیحات کوچک و سبک در جریان مخاصمات(به ویژه جنگ زمینی) از جمله تخریب و جمع آوری این نوع تسلیحات ارائه نمود.در دسامبر 1997،مجمع عمومی از دبیرکل ملل متحد خواست تا با همکاری گروهی از کارشناسان دولتی،گزارشی را در مورد پیشرفت حاصل شده راجع به اجرای توصیه های هیئت کارشناسان سازمان ملل متحد و اقداماتی که در این راستا صورت پذیرفته است؛منتشر نماید.گروه 23 نفر کارشناسان دولتی دبیرکل با فعالیت در طول سال های 1998 و 1999،گزارشی را در مورد اقدامات انجام شده تهیه کردند.گزارش 1999 این گروه (A/54/258) به پیشرفت های صورت گرفته در زمینه توصیه های هیئت کارشناسان اشاره نموده و این پیشرفت ها را به ویژه در سطوح منطقه ای و محلی بسیار تاثیرگذار دانست.خود گروه نیز سه پیشنهاد اصلی در زمینه کنترل بر کاربرد تسلیحات کوچک و سبک ارائه داد: 1-در مورد تسهیل استقرار یک سیستم مطمئن برای نشانه گذاری تسلیحات کوچک از محل ساخت آنها؛2-تسهیل محدود نمودن ساخت و تجارت این نوع تسلیحات برای سازندگان و واسطه گران قانونی بوسیله دولت ها و استقرار یک پایگاه اطلاعاتی برای تولیدکنندگان و واسطه گران قانونی؛3-اینکه سازمان ملل متحد بایستی تحقیقی را بر روی تمامی ابعاد مشکل مهمات و مواد انفجاری آغاز نماید.در ژوئن 1999،نخستین گزارش سازمان ملل متحد در مورد مهمات و مواد انفجاری بوسیله دبیرکل و در همکاری با یک گروه هشت نفره از کارشناسان آماده شد.گروه این واقعیت را درک نمود که تلاش ها برای توجه به تنظیم کاربرد تسلیحات کوچک و سبک در صورتی که مهمات و مواد انفجاری را در برنگیرد بی معنا خواهد بود.بنابراین گروه یک سری اقداماتی را در سطوح ملی و منطقه ای به منظور جمع آوری اطلاعات در مورد تولید،توسعه،ذخیره مهمات و مواد انفجاری و هم چنین حذف ذخایر اضافی مهمات و مواد انفجاری دولت ها پیشنهاد نمود.سرانجام به دنبال قطعنامه مجمع عمومی سازمان ملل متحد در سال 1999،مقرر شد تا مطالعه جامعی در مورد فعالیت های مربوط به کاربرد و واسطه گری غیرقانونی تسلیحات کوچک،سبک و مهمات و مواد انفجاری صورت گیرد که این مطالعه در سال های 2000 و 2001 انجام شد و نتیجه آن به کنفرانس سازمان ملل متحد در مورد تسلیحات کوچک و اسلحه های سبک در تمامی ابعاد آن سازمان ملل متحد در سال 2001 ارائه شد که به عنوان برنامه اقدام سازمان ملل متحد در مورد این تسلیحات مورد پذیرش قرار گرفت. این برنامه کاری غیرالزام آور،اقدامات ملی،منطقه ای و بین المللی برای موضوعاتی هم چون جرام انگاری جرایم جدید و تعقیب آنها، علامت گذاری تسلیحات، نگهداری رکوردها و ردیابی آنها، وضع مقررات موثر در مورد کنترل صادرات،انتقال و دلالی آنها، امنیت ذخایر مجاز این سلاح ها،از میان بردن سلاح های زائد،توقیف شده و جمع آوری شده ،خلع سلاح پس از دوران مخاصمات،بازگرداندن سلاح های انتقال یافته و برنامه های جمع آوری آنها و مشارکت و همکاری دولت ها در این زمینه مقرر می دارد.با این حال،اصلی ترین انتقاداتی که به این برنامه وارد است عبارتند از عدم استناد به کنترل صادرات تسلیحات مشمول در ارتباط با بازیگران غیردولتی ، عدم اجرای برنامه در مورد مالکیت تسلیحات مشمول در دست افراد و نیز عدم توجه بایسته به مسایل بشردوستانه و توسعه ناشی از بکارگیری تسلیحات مشمول می باشد.در سال 2003،سازمان ملل، از دولتها خواست تا گزارش های سالیانه ای را،در مورد مبادلات بین المللی سلاح های کوچک و سلاح های قابل حمل بوسیله یک فرد را ارائه دهند. علی رغم پیشرفتهای محسوس در زمینه کنترل بر تجارت تسلیحات متعارف در سطح سازمان ملل متحد،اما سازمان مزبور عملا نتوانسته است که اقدام عملی دیگری در زمینه کنترل بر تجارت تسلیحات متعارف انجام دهد به ویژه آنکه به دلیل تعارض با حاکمیت دولتها،دول عضو تمایل چندانی به ارائه آمار واقعی و شفاف در زمینه تجارت تسلیحات متعارف خود ندارند و تا رسیدن به نقطه مطلوب در زمینه کنترل بین المللی بر تجارت تسلیحات متعارف،راه درازی وجود دارد. دولت ها بر طبق تعهد خود در برنامه ی اقدام 2001 سازمان ملل متحد متعهد شده اند تا کاربردهای مجوزهای صادراتی را بر اساس مقررات سخت گیرانه ملی و فرآیندهایی که تمامی تسلیحات کوجک و سبک را تحت الشمول قرار داده و با مسئولیت های موجود آنها بر مبنای حقوق بین الملل موجود،منطبق باشد ؛مورد ارزیابی قرار دهند.
بند دوم:برنامه اقدام هماهنگ سازی تسلیحات کوچک:یکی از ساز و کارهای اجرایی در سطح سازمان ملل متحد،برنامه اقدام هماهنگ سازی تسلیحات کوچک(کاسا) است.مسئولیت اصلی این برنامه همچنان که از نامش پیداست هماهنگ سازی اقدامات و تصمیمات نهادهای مسئول سازمان ملل متحد در حوزه های تروریسم،جنایت بین المللی،توسعه،حقوق بشر،جوانان،سلامت و مسایل بشردوستانه می باشد.این برنامه به کشورها در اجرای برنامه اقدام 2001 ملل متحد در رابطه با قاچاق سلاح های کوچک و سیک در تمامی ابعاد آن،سند ردیابی بین المللی و پروتکل تسلیحات آتشین ملل متحد کمک می نماید.
بند سوم: گزارشگران ویژه:

یکی از ساز و کارهای موجود در اختیار دبیرکل ملل متحد به منظور تنظیم کاربرد تسلیحات متعارف،ساز و کار گزارشگران ویژه است.دبیرکل ملل متحد گزارشگران بسیاری در زمینه های مختلف به ویژه حقوق بشری و حقوق بشردوستانه و هم چنین کنترل تسلیحات دارد. در کنار این به نقش دبیرکل سازمان ملل متحد در جریان تشکیل دادگاه های بین المللی کیفری و دادگاه های ویژه کیفری به عنوان ابزاری برای مقابله با بکارگیری غیرقانونی تسلیحات متعارف از طریق ارتکاب جنایات بین المللی می توان توجه نمود. از جمله در جریان تشکیل دادگاه ویژه سیرالئون که یک دادگاه ویژه(ملی-بین المللی) می باشد؛به موجب قطعنامه 1315 شورای امنیت،ماموریت دبیرکل ملل متحد وارد شدن به مذاکره با دولت سیرالئون به منظور ایجاد یک دادگاه مستقل کیفری به منظور تعقیب موارد نقض شدید حقوق بین الملل بشردوستانه که در قطعنامه فوق الذکر مشخص شده بود؛تعیین گشت.هم چنین دبیرکل ملل متحد بر روند تصویب موافقت نامه خاص و اساسنامه دادگاه ویژه سیرالئون توسط مجلس این کشور در مارس 2002 نظارت کامل و موثری را ایفاء نمود.هم چنین توجه بین المللی به برخی از انواع تسلیحات متعارف به ویژه تسلیحات کوچک از نتایج اقدامات دبیرکل ملل متحد بوده است
بند چهارم-دفتر امور خلع سلاح سازمان ملل متحد:
این دفتر متشکل از پنج بخش دبیرخانه کنفرانس خلع سلاح و حمایت از کنفرانس سازمان ملل متحد،بخش تسلیحات کشتارجمعی،بخش تسلیحات متعارف،بخش خلع سلاح منطقه ای و بخش دسترسی و اطلاعات می باشد. از این بین،چون موضوع تحقیق حاضر راجع به تنظیم کاربرد تسلیحات متعارف توجه معطوف به بخش تسلیحات متعارف این دفتر خواهد شد.البته این امر نافی اقدامات سایر بخش های دفتر امور خلع سلاح در زمینه تنظیم کاربرد تسلیحات متعارف نمی گردد برای نمونه بخش دبیرخانه کنفرانس خلع سلاح و حمایت از کنفرانس سازمان ملل متحد در جریان تدوین کنوانسیون مین های ضدنفر(کنوانسیون اتاوا) مجموعا هفت گزارش را در مورد اقداماتی که بایستی برای اجرای کنوانسیون و به روز نمودن پایگاه های اطلاعاتی مربوط انجام گردد؛ و ضرورت ایجاد سازمان دول عضو کنوانسیون اتاوا به منظور نظارت بر اجرای مقررات آن منتشر نمود.هم چنین تمامی جلسات مربوط به مذاکرات و تصویب کنوانسیون منع برخی تسلیحات متعارف و پروتکل های پنچ گانه آن در مقر بخش دبیرخانه کنفرانس خلع سلاح و حمایت از کنفرانس سازمان ملل متحد انجام گرفت. بخش تسلیحات متعارف دفتر امور خلع سلاح سازمان ملل متحد بر تمامی تلاش های بر روی تسلیحاتی به جز تسلیحات کشتارجمعی از جمله تسلیحات کوچک و سبک متمرکز می باشد.این بخش مسئول ارائه حمایت در زمینه پیشبرد برنامه اقدام سازمان ملل متحد در مورد تسلیحات کوچک،فرآیند اجرای معاهده تجارت تسلیحات متعارف و امور ثبتی تسلیحات متعارف سازمان ملل متحد از جمله ساز و کار هماهنگی بین نهادی سازمان ملل متحد در مورد تسلیحات کوچک می باشد.از جمله اقدامات بخش تسلیحات متعارف را می توان شرکت در شماری از کارگاه های کارشناسی و بحث های کارشناسی از جمله همایش ((زنان و تسلیحات کوچک)) در 7 جولای 2003 و هم چنین کمک به کارگروه زنان،صلح و امنیت سازمان ملل متحد اشاره داشت. هم چنین بخش تسلیحات متعارف تاکنون اسنادی در زمینه برنامه اقدام مجمع خلع سلاح و گروه حقوق برابر برای زنان در سازمان ملل متحد منتشر نموده است و در زمینه تدوین قطعنامه های مجمع عمومی،شورای اقتصادی-اجتماعی و شورای امنیت راجع به نقش کنترل و خلع تسلیحات متعارف بر وضعیت زنان همکاری شایانی کرده است.
بند پنجم- صندوق تسهیلات حمایت کننده از همکاری در تنظیم تسلیحات ملل متحد(آنسکار):

دانلود پایان نامه

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

یکی از نهادهای دیگر زیرنظر دبیرکل سازمان ملل متحد در زمینه تنظیم کاربرد تسلیحات متعارف،صندوق تسهیلات حمایت کننده از همکاری در تنظیم تسلیحات ملل متحد می باشد که هدف آن،اجرای معاهده تجارت تسلیحات متعارف و برنامه اقدام تسلیحات کوچک و اسلحه های سبک از جمله ترویج همکاری جنوب-جنوب در این زمینه می باشد.آنسکار به منظور تحقق اهدافش سه وظیفه اصلی برعهده دارد : 1-حرکت دادن منابع مالی به سمت حمایت از تصویب و اجرای معاهده تجارت تسلیحات و اجرای برنامه اقدام سازمان ملل متحد در مورد تسلیحات کوچک و اسلحه های سبک؛2-بهبود کارآیی همکاری بین المللی در زمینه تنظیم کاربرد تسلیحات متعارف از طریق هماهنگی،نظارت و کنترل موثرتر بر منابع مالی در این زمینه؛3-ترویج پایدارپذیری مقررات راجع به کاربرد تسلیحات متعارف از طریق منابع قابل پیش بینی مالی.منابع مالی آنسکار به طرق مختلف به سازمان های بین المللی،دولت ها،سازمان های غیردولتی و موسسات تحقیقاتی از جمله دانشگاه ها اختصاص پیدا می نماید.
بند ششم-دفتر مبارزه با جرم و مواد مخدر سازمان ملل متحد:توجه این موسسه به اجرای کنوانسیون پالرمو مربوط به جرایم سازمان یافته بین المللی بسیار حایز اهمیت می باشد چرا که یکی از جنایات بین المللی مشمول در این کنوانسیون،قاچاق بین المللی تسلیحات متعارف می باشد که قطعا کنترل و پیشگیری از وقوع آن می تواند نقش بسیار موثری بر کاربرد غیرقانونی تسلیحات متعارف به ویژه در عرصه جنگ های داخلی و یا توسط عملکرد بین المللی تروریسم ایفاء نماید.قاچاق بین المللی و سوء کاربرد تسلیحات متعارف یکی از منشاء های اصلی بروز خشونت در جهان تلقی می شود. در این راستا،برنامه جهانی تسلیحات گرم آندوک وجود دارد که به دولت ها در زمینه ایجاد ساز و کار های قضایی مناسب به منظور واکنش مناسب به چالش هایی که بوسیله گروه های جنایت کار سازمان یافته بین المللی که اختصاصا به قاچاق و کاربرد غیرقانونی تسلیحات آتشین می پردازند؛ کمک می نماید. علاوه بر این برنامه، آندوک توانسته است از چند طریق عمده به کشورها در زمینه مبارزه با کاربرد غیرقانونی تسلیحات متعارف اشاره نماید: 1-ارائه کمک های فنی برای اجرای پروتکل مبارزه با تولید غیرقانونی و قاچاق تسلیحات آتشین ،قطعات و بخش ها و مهمات آنها؛در این راستا می توان به تدوین قانون نمونه در مورد تولید غیرقانونی و قاچاق تسلیحات آتشین،قطعات،بخش ها و مهمات آنها در سال 2011 به منظور کمک به دولت ها در فرآیند قانون گذاری داخلی در زمینه مبارزه با کاربرد غیرقانونی تسلیحات آتشین در سطوح داخلی و هم چنین طراحی یک نرم افزار عمومی ارزیابی برای جمع آوری اطلاعات راجع به اجرای کنوانسیون سازمان ملل متحد در مقابل جرم سازمان یافته فراملی و پروتکل های آن اشاره داشت.جدا از این،اندوک در سال 2013 اقدام به تاسیس سامانه جمع آوری اطلاعات دولت ها و سازمان های بین المللی در زمینه کاربردهای غیرقانونی تسلیحات آتشین نموده و در این زمینه پرسش نامه هایی را در اختیار دولت ها و سازمان های بین المللی مربوط گذاشته تا اطلاعات لازم را پر کرده و از طریق سامانه فوق برای آن سازمان ارسال نمایند 2-انجام و اجرای طرح های ابتکاری برای مبارزه با موارد غیرقانونی کاربرد تسلیحات متعارف از جمله این طرح های ابتکاری می توان به اجرای طرح ابتکاری همراه با دولت های ایتالیا و کلمبیا و سازمان اینترپل در تسهیل و کمک به دولت ها در اجرای کنوانسیون پالرمو و پروتکل های آن در زمینه مبارزه با قاچاق بین المللی تسلیحات متعارف و کاربرد غیرقانونی آنها و ارائه رویکردهای مناسب در زمینه روش های تحقیق و بازجویی موارد کاربرد غیرقانونی این نوع تسلیحات به دنبال برگزاری دهمین سالگرد تصویب کنوانسیون پالرمو اشاره


دیدگاهتان را بنویسید