دانلود پایان نامه

به اعتبار تامین‌کنندگان سهام آنها، به سهامی عام و خاص منقسم شده‌اند می‌توان شرکت‌های سهامی را از جنبه دیگری نیز تقسیم‌بندی کرد. در این روش، شرکت‌های سهامی را با در نظر گرفتن مدت زمانی که برای تأسیس آنها صرف می‌شود به دو دسته تقسیم می‌کنند: تأسیس تدریجی؛ که مصداق آن شرکت سهامی عام است.

دانلود پایان نامه

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

چنانچه در هنگام اتخاذ تصمیم در مورد تأسیس شرکت تمام سهامداران شرکت سهامی معین باشند و سرمایه شرکت را متعهد شوند، شرکت با تصمیم مجمع عمومی مؤسس در خصوص تصویب اساسنامه و انتخاب مدیران و بازرسان، فوراً تشکیل می‌شود و آغاز به کار می‌کند. تأسیس فوری معمولاً با شمار اندکی از سهامداران حاصل می‌شود و سرمایه شرکت آن چنان زیاد نیست. مؤسسان، سرمایه شرکت را متقبل می‌شود و فوراً شرکت را تأسیس می‌کنند.
اما، در صورتی که مؤسسان شرکت تصمیم می‌گیرند تا شرکتی را بنا نهند، اگر تمام سهامداران معین نباشند و جلب سهامداران از طریق دعوت و تبلیغ، برای تکمیل سرمایه لازم باشد، با روندی مواجه خواهیم شد که مدت زمانی به طول می‌انجامد تا این سرمایه، تأمین شود. نتیجتاً چنین شرکتی به تدریج، تأسیس خواهد شد.
2-2-3. تشریفات مقرر در تأسیس شرکت‌های سهامی
در مبحث پیشین، به مسائلی همچون مفهوم اصلاحات «تأسیس» و «مؤسس» و اقسام تأسیس پرداخته شد. در گفتار پیش رو که به زعم نگارنده مهمترین گفتار این مبحث از تحقیق می‌باشد دو مسئله بسیار پر اهمیت مورد بررسی قرار خواهد گرفت. نخست در خصوص تشریفات قانونی در تأسیس شرکت‌های سهامی عام و خاص بحث می‌شود و در فصل بعدی به ضمانت اجراهای حقوقی و کیفری عدم رعایت موازین و مقررات شکلی پرداخته خواهد شد.
برای تشکیل هر شرکت تجاری قطعاً اقدامات و عملیاتی لازم است که انجام هر مرحله از آن توسط قانونگذار پیش‌بینی شده است. قانونگذار در بحث تشریفاتی که برای تأسیس شرکت‌های سهامی باید رعایت شود با دقت نظر بیشتری عمل کرده و به جزئیات آن نیز اشاره نموده است. بررسی در تشریفات مندرج در قانون نشان می‌دهد که تفاوت‌های بسیاری بین شرکت‌های سهامی عام و خاص در این باب وجود دارد. البته همان‌طور که در گفتار پیشین ذکر شد، تشریفات تأسیس شرکت سهامی عام بسیار بیشتر و پیچیده‌تر است و این شرکت به صورت تدریجی و سپس طی مراحلی که گفته خواهد شد، تأسیس می‌شود.
پیش از بررسی تشریفات مقرر در تشکیل شرکت‌های سهامی عام و خاص ذکر یک نکته ضروری به نظر می‌رسد و آن تشریفات انتخاب نام شرکت سهامی است. بعد از آن که مؤسسین تقاضای تأسیس شرکت را به مرجع ثبت شرکت‌ها تقدیم کردند، مرجع اخیر الذکر، نام پیشنهاد شده از سوی مؤسسین را با نام‌های موجود در نرم افزار ارسالی ازاداره کل ثبت شرکت‌ها مطابقت می‌دهد. در صورتی که نام مذکور قبلاً توسط شرکت دیگری انتخاب شده باشد، مرجع ثبت شرکت‌ها، مؤسسین را از این موضوع مطلع می‌سازد تا آن نام دیگری را انتخاب نمایند. در غیر این صورت مرجع ثبت شرکت‌ها نام شرکت را در فرم مخصوصی درج می‌نماید و به اداره کل ثبت شرکت‌ها در تهران ارسال دارد.
از مهمترین مواردی که در رابطه با بطلان شرکت سهامی در رابطه با آن سخن گفته شده است، تعداد شرکای شرکت سهامی می‌باشد که براساس ماده 3 لایحه اصلاح قسمتی از قانون تجارت: «در شرکت سهامی تعداد شرکا نباید از سه نفر کمتر باشد.» و براساس ماده 107 همین قانون که مقرر می‌دارد: «…. عده اعضای هیئت مدیره در شرکت سهامی نباید از پنج نفر کمتر باشد.» با توجه به این دو ماده نتیجه گرفته می‌شود که هر گاه تعداد شرکای شرکت سهامی خاص از سه نفر کمتر و تعداد شرکای شرکت سهامی عام از پنج نفر کمتر باشد، شرکت باطل می‌باشد.
2-2-3-1. تشریفات مقرر در تشکیل شرکت سهامی عام

تأسیس شرکت سهامی عام مستلزم آن است که چندین مرحله به درستی و به شکل قانونی انجام گیرد. هر یک از مراحل مذکور قواعد خاص خود را در بردارد.
ماده 6 (ل.ا.ق.ت) مقرر می‌دارد: «برای تأسیس شرکت‌های سهامی عام مؤسسین باید اقلاً 20 درصد سرمایه شرکت را خود تعهد کرده لااقل 35 درصد مبلغ تعهد شده را در حسابی به نام شرکت در شرف تأسیس نزد یکی از بانک‌ها سپرده سپس اظهارنامه‌ای به ضمیمه طرح اساسنامه شرکت و طرح اعلامیه پذیره‌نویسی سهام که به امضاء کلیه مؤسسین رسیده باشد در تهران به اداره ثبت شرکت‌ها و در شهرستان‌ها به دایره ثبت شرکت‌ها و در نقاطی که دایره ثبت شرکت‌ها وجود ندارد به اداره ثبت اسناد و املاک محل تسلیم و رسید دریافت کنند.
تبصره- هرگاه قسمتی از تعهد مؤسسین بصورت غیر نقد باشد باید عین آن یا مدارک مالکیت آنرا در همان بانکی که برای پرداخت مبلغ نقدی حساب باز شده است تودیع و گواهی بانک را به ضمیمه اظهارنامه و ضمائم آن به مرجع ثبت شرکتها تسلیم نمایند.
منظور از تعهد غیر نقدی مؤسسین در این ماده، تعهدی است که موضوع آن وجه نقد نباشد. به طور کلی هر حق غیر مادی که برای شرکت ارزش مالی داشته باشد و بتوان در ازای آن، پول پرداخت کرد را می‌توان به عنوان آورده غیر نقدی، قبول کرد.
در واقع این ماده به بیان نخستین مرحله از تأسیس یک شرکت سهامی عام می‌پردازد. در این مرحله، فراهم ساختن اسناد و مدارک برای دریافت مجوز انتشار اعلامیه پذیره‌نویسی از مرجع ثبت، ضرورت دارد. ماده 6 مبین مرحله‌ای مقدماتی از تشکیل شرکت سهامی عام است که در آن تنها مؤسسین دخالت دارند.
نکته دیگری که در خصوص این ماده لازم به ذکر به نظر می‌رسد آن است که قانون‌گذار در شرکت‌های سهامی عام فقط تعهد قسمتی از سرمایه را به شکل غیر نقد تجویز کرده و در جهت حمایت از پذیره‌نویسان غیر از مؤسسین نیز سپردن عین مال و یا اسناد مالکیت آن را ضروری دانسته است. از سوی دیگر بر طبق ماده 76 (ل.ا.ق.ت) آورده‌های غیر نقدی مؤسسین باید توسط کارشناس رسمی وزارت دادگستری مورد ارزیابی قرار گیرد. این مقرره نیز منافع پذیره‌نویسان دیگر را در مقابل مؤسسان تأمین می‌کند و از تخلفات اشخاص اخیرالذکر پیشگیری می‌نماید. با توجه به تمام توضیحات فوق، نخستین اقدام در خصوص تأسیس شرکت گشایش یک حساب در یکی از بانک‌ها به نام شرکت سهامی عام در شرف تأسیس و تعهد 20% از سرمایه مقرر و پرداخت نقدی یا تحویل غیر نقدی 35% از 20% مذکور از طرف مؤسسین است.
باید گفت که موارد گفته شده براساس ماده 270 لایحه اصلاح قسمتی از قانون تجارت، مربوط به تشکیل شرکت می‌باشد در صورت تخلف ازاین موارد شرکت قابل ابطال می‌شود.
مورد بعدی که در ماده 6 پیش‌بینی شده، تکمیل و تسلیم اظهارنامه است. در خصوص اظهارنامه و اهمیت آن گفته شده است که: «مهم‌ترین و نخستین سند ثبت شرکت، اظهارنامه است که در واقع تقاضانامه تأسیس شرکت تلقی می‌گردد. این سند باید به امضای همه مؤسسین رسیده و اطلاعات و مشخصات مذکور در ماده 7 لایحه اصلاحی قانون تجارت 1347… در آن قید می‌گردد.»
مندرجات الزامی اظهارنامه تأسیس شرکت به شرح ذیل است:
نام شرکت؛
هویت کامل و اقامتگاه مؤسسین؛
موضوع شرکت؛
مبلغ سرمایه شرکت و تعیین مقدار نقد و غیر نقد آن به تفکیک؛
تعداد سهام با نام و بی نام و مبلغ اسمی آنها و در صورتی که سهام ممتاز نیز موردنظر باشد، تعیین تعداد و خصوصیات و امتیارات این گونه سهام؛
میزان تعهد هر یک از مؤسسین و مبلغی که پرداخت کرده‌اند با تعیین شماره حساب و نام بانکی که وجوه پرداختی در آن واریز شده است. در مورد آورده غیر نقد، تعیین اوصاف و مشخصات و ارزش آن به نحوی که بتوان از کم و کیف آورده غیر نقد اطلاع حاصل نمود؛
مرکز اصلی شرکت؛
مدت شرکت.»
اظهارنامه فوق مطابق نمونه اداره ثبت شرکت‌ها در دو نسخه تنظیم و تکمیل می‌شود و همراه با دیگر مدارک به مرجع مذکور با الصاق تمبر قانونی تقدیم می‌شود.
گام بعدی در تأسیس یک شرکت سهامی عام، تهیه طرح اساسنامه شرکت است. طرح اساسنامه شرکت یا پیش نویس اساسنامه در ماده 6 مورد اشاره قرار گرفته و در ماده 8 ل.اخیرالذکر، مندرجات الزامی طرح اساسنامه شرکت در 21 بند احصاء شده است.
مرحله بعدی در تأسیس شرکت سهامی عام طرح اعلامیه پذیره‌نویسی است. به موجب ماده 9 (ل.ا.ق.ت) رعایت چند نکته در این طرح، الزامی است. همچنین متذکر می‌شویم که طرح مذکور در واقع «همان آگهی دعوت از آحاد جامعه جهت پذیره‌نویسی و سرمایه‌گذاری در شرکت سهامی عام در شرف تأسیس است.»
اما موارد مندرج در ماده 9 پیش گفته عدول ناپذیر بوده و جزء قواعد آمره محسوب می‌شود.
پس از طی مراحل فوق، مرحله پذیره‌نویسی آغاز می‌گردد. در قانون تجارت ایران تعریفی از پذیره‌نویسی ارائه نشده است. پذیره‌نویسی در لغت به معنای «نوشتن و امضاء کردن در پای نوشته‌ای است برای تعهد انجام کاری که در آن نوشته شرح داده شده است.»
در حقوق تجارت تعاریف مختلفی از سوی علمای این رشته از این اصطلاح مطرح شده است که ذیلاً به برخی از آنها اشاره می‌شود:
پذیره‌نویسی عبارت است از: «قبول پیشنهادی که از طرف مؤسسین به عموم می‌شود تا قسمتی از سرمایه شرکت را تعهد کنند و با پرداخت تمام یا قسمتی از مبلغ تعهدی خود در شرکتی که بعداً تأسیس می‌شود شریک و صاحب سهم گردند.»
در تعریف دیگری پذیره‌نویسی عمل حقوقی است «که به موجب آن شخصی تعهد می‌کند با تأمین قسمتی از سرمایه شرکت در حدود مبلغ آورده شده، در شرکت سهامی عام شریک شود.»
پذیره‌نویسی به تعهد سهام شرکت سهامی عام با امضای ورقه تعهد سهم که بیانگر تعهد قیمت آن است، اطلاق می‌شود.
مسئله دیگری که در خصوص پذیره‌نویسی در کتب مرتبط با حقوق شرکت‌ها مطرح شده بحث ماهیت پذیره‌نویسی است.
در حقوق برخی کشورها همانند فرانسه در باب ماهیت پذیره‌نویسی اتفاق نظر وجود ندارد. منظور از ماهیت یک عمل حقوقی، چهارچوب حقوقی آن که می‌تواند عقد معین یا غیرمعین و یا حتی ایقاع باشد، است. از جنبه حقوقی، پذیره‌نویسی تعهد ساده‌ای است که پذیره‌نویس را نسبت به تأدیه آورده در حدود مبلغ قید شده در ورقه تعهد سهم متعهد می‌کند. به زعم برخی از حقوقدانان «از نظر اقتصادی می‌توان پذیره‌نویسی را الحاق به قرارداد شرکت در شرف تأسیس بیان نمود.» قرارداد الحاقی مذکور در فوق عبارت است از اعلام اراده‌ای که شخص انجام خدمتی را از دیگری تقاضا کرده و تمام شرایط پیشنهادی او را برای انجام آن خدمت تقبل می‌کند و فقط رضایت شخص برای انعقاد چنین قرارداد مکفی خواهد بود.
یکی از اساتید پذیره نویسی را از طرف شرکت، عمل تجاری و نسبت به پذیره‌نویسان، غیر تجاری محسوب کرده است. و طبیعت قراردادی بودن پذیره‌نویسی را مطلقاً مردود می‌داند. از نظر ایشان رویه قضایی این سند را یک تعهد یک طرفه غیرقابل فسخ تلقی می‌کند و این عمل چیزی جز دو تعهد یک طرفه نیست.
از سوی دیگر استاد دیگری، پذیره‌نویسی را قرارداد شرکت می‌داند. براساس این طرز تلقی، مؤسسین «به نام خود عمل می‌کنند و پیشنهادشان به پذیره نویسان این است که به قرارداد شرکتی که قبلاً بین مؤسسین منعقد شده است بپیوندند. »
ایشان می‌افزایند: «پذیره نویس با امضای ورقه تعهد سهم، اساسنامه شرکت را که به منزله قرارداد شرکت است امضاء کرده و بدین وسیله در زمره طرفهای قرارداد شرکت قرار رفته است. البته طرح اساسنامه، چون قبلاً به امضای مؤسسین رسیده است بیانگر ایجاب آنان در انعقاد قرارداد شرکت با پذیره‌نویسان است. »
به نظر می‌رسد در میان دیدگاه‌های فوق‌الذکر، نظر اخیر با ماهیت واقعی پذیره‌نویسی سازگاری بیشتری دارد و باید پذیره‌نویسی را الحاق به قرارداد از پیش منعقد شده میان مؤسسین دانست.
نکته دیگری که بررسی آن از جهت رعایت تشریفات قانونی، ضروری به نظر می‌رسد، شیوه پذیره‌نویسی


دیدگاهتان را بنویسید