مقالات و پایان نامه ها

سلامت رواني .پایان نامه شیوه‌های فرزندپروری وسلامت روان مادران کودکان

دی ۲۰, ۱۳۹۷

تعريف سلامت رواني
در مورد تعريف سلامت رواني دو تعريف مورد توجه قرار مي‌گيرد:
در تعريف اول، سلامت رواني به معناي سلامت فکر مي‌باشد و منظور نشان دادن وضع مثبت و سلامت رواني است که خود مي‌تواند نسبت به ايجاد سيستم با ارزشي در مورد ايجاد تحرک و پيشرفت و تکامل در حد فردي، ملي و بين‌المللي کمک نمايد. زيرا وقتي سلامت روان شناخته شد، نسبت به دستيابي به آن اقدام مي‌شود و راه براي تکامل فردي و اجتماعي باز مي‌گردد. به اين منظور لازم است معيارهاي سلامت رواني مشخص گردند تا بتوان با توجه به آنها بيماري رواني را شناخت و در نتيجه براي احراز سلامت رواني فعاليت نمود و از بيماري رواني دور ماند (حسيني، 1385).
در تعريف دوم منظور از سلامت رواني عبارت از رشته‌اي تخصصي از سلامت عمومي است که در زمينه کاستن بيماري‌هاي رواني در يک اجتماع فعاليت مي‌نمايد و در حوزه انواع مختلف اختلالات رواني و عوامل بیماری زای رواني در يک اجتماع فعاليت مي‌نمايد و پیرامون انواع مختلف اختلالات رواني، عضوي و اجتماعي که در بروز اين بيماري‌ها اثر مشخصي دارند، بحث مي‌نمايد. يعني به همان ترتيب که در بهداشت عمومي، مثلاً بيماري‌هاي عفوني مورد بحث قرار مي‌گيرند و عوامل بيماري‌زا و چگونگي ايجاد بيماري و علائم باليني و راه‌هاي سرايت مورد توجه قرار مي‌گيرند تا روش پيشگيري بيماري مشخص شود، در مورد بيماري‌هاي رواني نيز سعي مي‌شود تا عوامل بيماري‌زا و طرز به وجود آمدن بيماري مشخص گردند تا طرز پيش‌گيري نيز شناخته شود و بتوان نسبت به از بين بردن اين بيماري‌ها در اجتماعات انساني اقدام نمود. با اين ديد، منظور از سلامت رواني بررسي روشهاي پيشگيري است. در اين مورد بايد توجه داشت که اصول سلامت رواني به سادگي سلامت عمومي نيست. زيرا عواملي که بيماري‌هاي عمومي را اعم از عفوني و غيرعفوني ايجاد مي‌نمايند، شناخته شده‌‌اند. مخصوصاً در مورد بيماري‌هاي عفوني، فعاليت شبانه‌روزي دانشمندان، روشنايي‌هاي زيادي ايجاد کرده و درمان يک بيماري عفوني مانند تفوئيد، موجب شگفتي مي‌شود. اما در مورد بيماري‌هاي رواني هنوز وضع به اين روشني نيست زيرا در ايجاد بيماري‌هاي رواني چند عامل بايد دست به دست دهند تا بيماري ايجاد گردد و با نتايجي که به دست آمده اين اميد هست که بتوان به نتايج بيشتر و آينده درخشان‌تري اميد داشت (حسيني، 1385).