دانلود پایان نامه

زمانی و مکانی قرار دارد:
قلمرو موضوعی: قلمرو موضوعی این تحقیق رابطه کارآفرینی (عدم کارایی شرکت ها) و تامین مالی از طریق بدهی می باشد.
قلمرو مکانی: قلمرو مکانی در شرکت های پذیرفته شده در بورس و اوراق بهادار تهران می باشد
قلمرو زمانی: قلمرو زمانی تحقیق شرکت های پذیرفته شده از سال 1386 تا 1390 می باشد
فصل دوم: ادبیات تحقیق
فصل دوم:ادبیات تحقیق
2-1بخش اول :تأمین مالی از طریق بدهی
2-1-1. مقدمه:
امروزه پیشرفت در هر کشور و رشد تولیدات، مستلزم برنامه های سرمایه گذاری کوتاه مدت، میان مدت و بلند مدت است. منابع این سرمایه گذاری ها از طریق سود انباشته، انتشار سهام، تسهیلات بانکی یا به وسیله ترکیبی از این منابع قابل تأمین است. مؤسسات و بنگاه های اقتصادی برای ادامه حیات و فعالیت های تولیدی خود و همچنین توسعه فعالیتها، به سرمایه های کلان نیاز دارند. همچنین، این مؤسسات و بنگاه های اقتصادی برای تأمین سرمایه خود وابستگی شدیدی به بازارهای مالی دارند. نقش این بازارها (مالی) در اختیار گذاشتن سرمایه های لازم برای مؤسسات و شرکت هاست. (ابزری و همکاران، 1386)
از این رو، یکی از تصمیماتی که مدیران واحد اقتصادی به منظور حداکثر ساختن ثروت سهامداران اتخاذ می نمایند، تصمیمات مربوط به تأمین مالی است . این نوع تصمیم گیری ها مربوط به ساختار سرمایه و همچنین، تعیین و انتخاب بهترین شیوه تأمین مالی و ترکیب آن است. در نتیجه، یک مدیر مالی می تواند از طریق ایجاد تغییر در مواردی مانند سود هر سهم، خط مشی تقسیم سود، زمان بندی مدت و ریسک سود آوری و انتخاب شیوه تأمین مالی بر ثروت سهامداران اثر بگذارد. منابع مالی هر واحد اقتصادی از منابع داخلی و خارجی تشکیل شده، منابع داخلی شامل جریانهای نقدی حاصل از عملیات، وجوه حاصل از فروش دارایی ها و منابع خارجی شامل استقراض از بازارهای مالی و انتشار سهام است . معمولا روش های تأمین مالی در دو گروه تأمین مالی کوتاه مدت و بلند مدت مطالعه میشود. امروزه مسأله تأمین مالی، یکی از مسائلی مهمی است که هر شرکتی به نحوی با آن روبه روست . تصمیم های تأمین مالی و سرمایه گذاری در شرکت ها، تصمیم هایی هستند که هر دو با آینده نگری اتخاذ می شوند. در تصمیم های تأمین مالی، شرکت وجوه مورد نظر را در حال حاضر به کار می گیرد تا در آینده بتواند به تعهدات خود در قبال تأمین کنندگان منابع مالی عمل کند. در تصمیم های سرمایه گذاری، شرکت از بعضی از مزایای فعلی به امید تحصیل مزایای بیشتر در آینده چشم پوشی می کند. سرمایه گذاری در ماشین آلات و تجهیزات میتواند مصداق آینده نگری در کسب سود و بازده سرمایه گذاری باشد. چرخه تولید و توسعه و پیشرفت شرکتهای سهامی به وسیله منابع مالی مناسب به حرکت درمی آید . برای اجرا و تکمیل پروژه های صنعتی و اجرایی منابع مالی لازم است منابع سرمایه مناسب تهیه و تدارک دیده شود و همین امر باعث اهمیت مقوله روش تأمین مالی میشود . ازجمله مهمترین روش تأمین مالی در میان شرکتهای سهامی فعال در بورس اوراق بهادار، وام های بلندمدت بانکی و انتشارسهام عادی است. با توجه به اینکه برای تأمین مالی شرکتها، هر دو منبع مذکور استفاده می شود و از طرفی، واکنش بازار سهام نسبت به درج هر نوع اطلاعات اساسی در نماد تغییرات قیمت و بازده متجلی میشود، لذا منابعی که شرکت ها برای تأمین سرمایه استفاده میکنند، حائزاهمیت بسیار است . در این میان، با توجه به ادبیات موضوع، عوامل متعددی ممکن است برتأمین مالی شرکت ها تأثیر بگذارند؛ لذا با توجه منابع تأمین مالی، شرکت ها دارای بازده و ریسک متفاوتی در عرصه بازارهای تأمین سرمایه هستند. بنابراین، تصمیمات مربوط به ساختار سرمایه نقش مؤثری در کارایی و اعتبار شرکت ها نزد مؤسسات تأمین سرمایه خواهد داشت. (شیخ و همکاران، 1392) مدیران باید تصمیم بگیرند وجوه مورد نیاز خود را چگونه تأمین کنند و منابع مالی در دسترس را چگونه مصرف کنند. (Shahid Ebrahim et al, 2014)
همانطور که یک شرکت برای مخارج خود طرح ریزی می کند،باید برای تامین مالی فعالیت های خود نیز تجزیه و تحلیل و برنامه ریزی داشته باشد. منابع مالی بلند مدت به منابع مالی گفته می شود که سررسید آنها بیش از یک سال باشد. منابع مالی بلند مدت شامل وام های با سررسید بیش از یک سال، اوراق قرضه با سررسید بیش از یک سال، سهام ممتاز، سهام عادی و .. شرکت می باشد. یک شرکت باید در انتخاب ترکیب منابع مالی مانند بدهی های بلند مدت،استفاده از سهام ممتاز و سهام عادی که به منظور سرمایه گذاری های مالی به کار می روند عوامل متعددی را ارزیابی نماید و مناسب ترین روش را انتخاب کند. در انتخاب نسبت بدهی به حقوق صاحبان سهام طبق معمول مانند سایر تصمیمات مدیریت مالی اقدامی انتخاب می شود که ارزش سهام شرکت و اساسا ارزش شرکت را حداکثر می کند. (صفرنژاد، 1391)
2-1-2. تأمین مالی:
شرکت ها در تصمیمات تأمین مالی، با دو منبع تأمین مالی داخلی و تأمین مالی خارجی روبرو هستند. منابع تأمین مالی داخلی، شامل جریان های وجوه نقد حاصل از فعالیت های عملیاتی، فروش دارایی ها و سود انباشته و منابع خارجی در برگیرنده وجوه تحصیل شده از طریق بازار مالی مانند، انتشار اوراق مشارکت، صدور سهام جدید و دریافت تسهیلات مالی از بانک هستند. مدیران باید تصمیم بگیرند وجوه مورد نیاز خود را چگونه تأمین کنند و منابع مالی در دسترس را چگونه مصرف کنند. (Shahid Ebrahim et al, 2014)
مدیر مالی باید هزینه ی تأمین مالی از منابع متع
دد را مشخص و آثاری را که این منابع مالی بر بازده و ریسک عملیاتی شرکت دارند تعیین نماید تا بتواند با حداقل کردن ریسک ساختار سرمایه و هزینه موزون سرمایه، ثروت سهام داران را به حداکثر برساند . ریسک و بازد ه دو عامل مهم کلیدی در انواع سرمایه گذاری ها می باشند. منبع تأمین مالی (بدهی یا سهام) یکی از عواملی است که ریسک و بازده را تعیین می کند (کریم زاده و همکاران، 1392)
انواع منابع تأمین مالی در کشور به دو دسته ی منابع مالی بدون هزینه و منابع مالی با هزینه تقسیم بندی میشود. منابع مالی بدون هزینه شامل پیش دریافت از مشتریان، بستانکاران تجاری، سود سهام پرداختنی و هزینه های پرداختنی است. منابع مالی با هزینه به دو دسته ی منابع داخلی (سود انباشته) و منابع خارجی (تسهیلات کوتاه مدت و بلندمدت و انتشار سهام جدید) تقسیم میشود. پیشرفت در صنعت هر کشور و رشد تولیدات، مستلزم برنامه های سرمایه گذاری کوتاه مدت، میان مدت و بلندمدت است و از طریق آن پشتوانه ی عظیمی در اقتصاد هر کشور به دست میآید. منابع این سرمایه گذاری ها از طریق سود انباشته، فروش سهام جدید، تسهیلات بانکی یا به وسیله ی ترکیبی از این منابع قابل تأمین است. یکی از اهداف مهم مدیریت مالی حداکثر نمودن ثروت سهامداران است. به این منظور، هدف مدیران مالی یافتن راه های تامین منابع مالی برای رسیدن به این هدف است. (ابرزی و همکاران، 1386)
2-1-3 تئوری سلسله ی مراتبی روش های تأمین مالی:
نظریه ی سلسله مراتبی الگوهای تامین مالی برای اولین بار توسط مایرز به صورت زیر عنوان شده است:
1- شرکتها منابع تامین مالی داخلی را ترجیح میدهند.
2- یک نسبت تقسیم سود هدف با توجه به موقعیتهای سرمایه گذاری انتخاب شده و از تغییرات یکباره در سود تقسیمی اجتناب میشود.

3- برقراری سیاست تقسیم سود ثابت همراه با تغییرات غیر منتظره در سودآوری و موقعیتهای سرمایه گذاری، بدان معنی که گاهی اوقات جریانات نقدی ایجاد شده ی داخلی بیشتر و گاهی اوقات کمتر از هزینه های سرمایه ای است. اگر جریانات نقدی بیشتر از هزینه های سرمایه ای باشد، شرکت بدهی های خود را باز پرداخت میکند. اگر جریانات نقدی کمتر از هزینه های سرمایه ای باشد، شرکت از مانده ی حسابهای بانکی خود استفاده میکند و یا به فروش اوراق بهادار قابل فروش (کوتاه مدت) خود مبادرت می ورزد.
4- در صورت نیاز منابع تامین مالی خارجی، شرکتها ابتدا مطمئن ترین اوراق بهادار را انتشار می دهند. بر این اساس شرکتها ابتدا از بدهی، سپس در صورت امکان از اوراق قابل تبدیل و یا از سهام عادی برای تامین مالی استفاده می کنند. (Carbonara et al, 2014)
2-1-4روش های مرسوم تأمین مالی:
تأمین مالی در شرکت ها به دو صورت انجام می شود: 1) تأمین مالی از طریق بدهی و 2) تأمین مالی ازطریق سهام. در زیر به معرفی این دو روش تأمین مالی و بیان مزایا و معایب آنها می پردازیم.
2-1-4-1 تأمین مالی از طریق بدهی:
بدهی پولی است که معمولاً در مقابل یک وثیقه به مالک کسب و کار داده می شود؛ مشروط بر این که اصل بدهی به همراه بهره ای ثابت یا متغیر در زمانی خاص باز پرداخت شود. (شیخ و همکاران، 1392)
روش تأمین مالی از طریق بدهی شامل وجوهی است که مالکان کسب و کارهای کوچک، استقراض کرده اند و باید با بهره، آن را بازپرداخت کنند. اگر چه وجوه قرضی گرفته شده این اجازه را میدهد که مالکیت کامل شرکت را در اختیار داشته باشد، با این حال او باید بدهی ایجاد شده در ترازنامه را تعهد کند و به همین ترتیب آن را به همراه بهره متعلق به آن، در آینده بازپرداخت نماید. افزون بر این ، به دلیل مخاطره بیشتر کسب و کارهای کوچک، آنها باید نرخ بهره بیشتری را نیز پرداخت کنند. با وجود این، هزینه تأمین مالی از طریق استقراض اغلب پائین تر از تأمین مالی از طریق سهام می باشد. شرکتی که در جستجوی تأمین مالی از طریق استقراض است، به سرعت با دامنه گسترد های از گزینه های اعتباری (وام) روبرو می شود. منابع تأمین مالی از طریق بدهی، به کارگزاری ها، شرکت های بیمه، اتحادیه های اعتباری، اوراق قرضه، قرضه های خصوصی، کمکهای دولتی، مؤسسات وام و پس انداز، وام دهندگان به پشتوانه دارایی (وام رهنی)، اعتبار تجاری، عرضه کنندگان تجهیزات، شرکت های تأمین مالی تجاری، حساب های پرداختنی و بانک های تجاری تقسیم می شوند (آقاجانی و همکاران، 1392)
نقاط قوت تامین مالی کارآفرینان صنایع کوچک و متوسط از طریق استقراض بانک ها
کارآفرینان کسب و کار مالکیت کامل خود را حفظ می کند.
هزینه بدهی پایین است.
پرداخت های وام قابل پیش بینی است.
دوره 5 تا 7 ساله برای باز پرداخت آن وجود دارد.
بدهی می تواند شامل ارزش افزوده وام دهندگان باشد.
بدهی یک سری مزایای مالیاتی ایجاد میکند.

پایان نامه
برای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  77u.ir  مراجعه نمایید
رشته مدیریت همه موضوعات و گرایش ها : صنعتی ، دولتی ، MBA ، مالی ، بازاریابی (تبلیغات – برند – مصرف کننده -مشتری ،نظام کیفیت فراگیر ، بازرگانی بین الملل ، صادرات و واردات ، اجرایی ، کارآفرینی ، بیمه ، تحول ، فناوری اطلاعات ، مدیریت دانش ،استراتژیک ، سیستم های اطلاعاتی ، مدیریت منابع انسانی و افزایش بهره وری کارکنان سازمان

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

نقاط ضعف:
ضمانت شخصی مورد نیاز است.
وام دهنده می تواند باعث ورشکستگی کسب و کار شود.
مقدار وام ممکن است محدود به میزان دارایی شرکت شود.
پرداختها باید بدون توجه به سود شرکت انجام پذیرد. (شیخ و همکاران، 1392)
تامین مالی از طریق بدهی به علت صرفه جویی مالیاتی و نرخ پایین تر آن در مقایسه با بازده مورد انتظار سهامداران ، راه حل مطلوب تری برای تامین مالی محسوب می شود. (امیری و محمدی خورزوقی، 1391)
منابع اصلی این نوع تأمین مالی، پس اندازهای شخصی، خانواده و دوستان، فرشتگان کسب و کار، مؤسسات خیریه، دولت، بانکها، حق العمل کارها، تأمین مالی از طریق مشتری، تأمین مالی از طریق عرضه کنندگان، تأمین مالی از طریق سفارش خرید و کارت های اعتباری است. (Rogers, 2009)
2-1-4-2 تأمین مالی از طریق سهام
سرمایه سهام پولی است که از طریق انتقال مالکیت شرکت، تهیه میشود. سرمایه گذار سهام، درصدی از مالکیت شرکت را به دست میآورد که به طور ایده آل متناسب با رشد شرکت، قیمت گذاری میشود. همچنین، سرمایه گذار ممکن است بخشی از سود سالانه شرکت را دریافت نماید که سود تقسیمی نام دارد که بر مبنای درصد مالکیت تعیین میگردد.
مزایا و معایب این نوع تأمین مالی عبارتند از:
مزایا :
هیچ ضمانت شخصی مورد نیاز نیست.
هیچ وثیقه ای مورد نیاز نیست.
پرداخت های وجه نقد منظم مورد نیاز نیست.
چنین سرمایه گذارانی ممکن ا ست سرمایه گذاران با ارزش افزوده ای باشند.
سرمایه گذاران سهام نمی توانند شرکت را به ورشکستگی مجبور کنند.
به طور میانگین، شرکتهایی که از طریق سهام سرمایه گذاری میکنند، رشد سریعتری دارند.
معایب :
سودهای تقسیمی قابل کاهش نسیت.
مالک شریک جدیدی پیدا میکند.
این روش خیلی گران است.
کارآفرین ممکن است قدرت خود را از دست بدهد.
2-1-5 منابع سرمایه سهام
بسیاری از منابع سرمایه بدهی می توانند به عنوان سرمایه سهام نیز در نظر گرفته شوند.(Rogers, 2009)
2-1-6 شرایط تامین مالی از طریق ایجاد بدهی
تنها معیار تعیین کننده ایجاد بدهی به عنوان اهرم مالی برای یک شرکت،مقایسه بازده سرمایه شرکت با نرخ متوسط بهره پرداختی میباشد.در مقایسه سه حالت میتواند وجود داشته باشد:
1-بازده سرمایه بیشتر از نرخ بهره:اگر بازده سرمایه بیشتر از نرخ بهره باشد،بدین معنی است که شرکت از طریق دریافت وام توانسته عایدی هر سهم را افزایش دهد.در این شرایط دریافت وام یک راه معقول برای ادامه فعالیت شرکت است و شرکت دارای اهرم مالی مناسبی است.
2-بازده سرمایه مساوی نرخ بهره:در این حالت عایدی شرکت دقیقا مساوی بهره ای است که برای استفاده از وجه دریافتی میپردازد.در این صورت،اخذ وام روش عاقلانه ای نیست مگر اینکه شرایط خاصی وجود داشته باشد.
3-بازده سرمایه کمتر از نرخ بهره:در این حالت شرکت با دریافت وام و استفاده از منابع مالی زیان میدهد.بنابراین اخذ وام توجیه ندارد،زیرا سود حاصل از فعالیت شرکت از هزینه بهره وام دریافتی کمتر است،این حالت را اهرم مالی نامناسب میگویند.
ساختار سرمایه یک شرکت رابطه بین بدهی و حقوق صاحبان سهام است،که نیاز مالی را برای تهیه دارایی ها تامین میکند. (هامپتون، 1385)

 
 
میزان کل دارایی های دائمی به شکل دارایی های جاری و ثابت مداوما افزایش مییابد.افزایش هایی از این قبیل را باید از محل ابزار مالی بلند مدت یعنی سرمایه یا افزایش های خودکار بدهی ها(مثل مالیات و حساب های بستانکاران) تامین مالی کرد.
“دارایی های دائمی و دارایی های موقت”
جمع دارایی های دائمی
دورهی زمانی

نمودار1-2دارایی های دائمی و داراییهای موقت
(وستون و بیرگام، 1386)
یک شرکت باید در انتخاب ترکیب منابع مالی مانند بدهی های بلند مدت،استفاده از سهام ممتاز و سهام عادی که به منظور سرمایه گذاری های مالی به کار میروند عوامل متعددی را ارزیابی نماید و مناسب ترین روش را انتخاب کند.(هامپتون، 1385)
2-1-6-1مزایای تامین مالی از طریق بدهی:
1-هزینه ی بهره ی بدهی،هزینه ی قابل قبول مالیاتی می باشد.
2-بازپرداخت بدهی در دوران تورمی ارزان تر تمام خواهد شد.
3-برنامه ریزی و کنترل شرکت به واسطه ی تامین مالی از طریق بدهی بلندمدت مناسب تر می باشد.
4-با اعمال شرط بازخرید در قرارداد،تامین مالی شرکت انعطاف پذیرتر می شود.چنین شرطی به شرکت اجازه می دهد تا قبل از سررسید اوراق قرضه،بدهی خود را پرداخت کند.
5-بدهی بلندمدت م


دیدگاهتان را بنویسید