مقالات و پایان نامه ها

پایان نامه مشاوره تحصیلی و انگیزش تحصیلی/انگیزش تحصیلی

دی ۲۰, ۱۳۹۷

انگیزش تحصیلی

انگيزش عامل فعال ساز رفتار انسان است. انگيزش را مي‌توان به عنوان نيروي محرک فعاليت هاي انسان و عامل جهت دهنده آن تعريف کرد ( سیف،1387). صاحب نظران انگيزش را به دو گروه اصلي، يعني انگيزه دروني و بيروني تقسيم کرده اند. مولفه هاي انگيزشي دروني، تقويت کننده هاي داخلي و شخصي هستند که جذابيت لازم براي انجام يک فعاليت را ايجاد مي‌کنند. در حالي که مولفه هاي انگيزشي بيروني، به تقويت کننده هاي خارجي که فرد تحت تاثير آن‌ها براي رسيدن به هدف مستقلي تلاش مي‌کند، اطلاق مي‌شود. درخصوص جويندگان علم و دانش آموزان، انگيزش تحصيلي از اهميت ويژه اي برخوردار است. از ديد روان شناسان و همچنين معلمان، انگيزش، يكي از مفاهيم کليدي است و براي توضيح سطوح مختلف عملكرد به کار مي‌رود. اين مفهوم، تفاوت ميزان تلاش براي انسجام تكاليف درسي را بازگو مي‌کند (انتويستل[1]، 1988).
وقتي در نظام آموزشي، مشكلاتي همچون افت تحصيلي رخ مي‌دهد، از انگيزه يادگيرنده، به عنوان يكي از علل مهم آن ياد مي‌شود. در نظريه هاي آموزشي، انگيزه هم يك مفهوم اساسي به شمار مي‌رود(بال ١٩٧٧).
در کاربردهاي آموزشي انگيزش، به تعبيرهاي مختلفي از قبيل انگيزش دانش آموز، انگيزش يادگيري و انگيزش تحصيلي بر مي‌خوريم که با وجود نزديكي اين مفاهيم به يكديگر، برخي کوشيده اند آن‌ها را از هم متمايز کنند و منبع آن را گاهي دروني و گاهي بيروني مي‌دانند. انگيزش دانش آموز به طور طبيعي بايد با علاقه او به مشارکت در فرآيند يادگيري سروکار داشته باشد، ولي به دلايل و اهداف زمينه ساز اين درگيري يا عدم درگير شدن با فعاليت هاي آموزشي هم توجه دارد. هر چند ممكن است، دانش آموزان به طور يكسان، براي انجام يك تكليف برانگيخته باشند، اما منبع انگيزش مي‌تواند متفاوت باشد. دانش آموزي که از درون برانگيخته براي خود آن فعاليت، و يا براي لذت ناشي شده و فعاليتي را قبول مي‌کند از آن، يادگيري ناشي از آن و يا احساس آمال گرايي حاصل از آن، دانش آموزي که از بيرون برانگيخته شده، براي اين کار مي‌کند که پاداشي کسب کند يا از تنبيهات خارج از خود فعاليت دوري گزيند؛ مانند نمرات، برچسب‌ها و تایید معلم(لپر[2]، ١٩٨٨ ؛ به نقل از اسپالدينگ، ترجمه يعقوبي،1377). انگیزش تحصيلي به تمايل دروني فراگير که موجب هدايت رفتار او به سوي يادگيري و پيشرفت تحصيلي مي‌گردد، اطلاق مي‌شود که تحت تاثير هر دو عوامل دروني و بيروني قرار مي‌گيرد. با انگيزش تحصيلي دانش آموزان تحرک لازم را براي به اتمام رساندن موفق يک تکليف، نيل به هدف يا دستيابي به درجه معيني از شايستگي در کار خود پيدا مي‌کنند تا نهايتاً بتوانند به موفقيت لازم در امر يادگيري و پيشرفت تحصيلي نايل گردند (ریو[3]2007). روانشناسان، ضرورت توجه به انگيزش در تعليم و تربيت را، به علت ارتباط موثر آن با يادگيري، کسب مهارت‌ها ، راهبردها و رفتارها متذکر شده اند و يکي از سازه هاي اوليه اي که براي تبيين اين انگيزش ارائه کرده اند انگيزش پيشرفت تحصيلي است (پنتریچ و شونک[4]2008).
انگيزش يادگيري، با انگيزش دانش آموز اندکي تفاوت دارد. مارشال[5](1987) معنادار بودن، ارزشمندي و منافع انگيزش يادگيري را چنين تعريف مي‌کند کارهاي آموزشي براي يادگيرنده بدون توجه به دارا بودن يا نبودن علاقه دروني. طبق نظر بروفي[6](1986) انگيزش يادگيري، يك شايستگي است که از طريق تجارب عمومي‌آموخته مي‌شود؛ اما بيشتر توسط مدلسازي، تبادل انتظارات و آموزش مستقيم يا اجتماعي شدن از سوي افراد مهم (به خصوص والدين و معلمين) برانگيخته مي‌شود.
[1].Entwistle
[2].Loper
3.Reev
[4] .pintrich & Shonk
[5] . Marshall
[6] . Brophy